Fatal Error

inanmak istemezsiniz, inanamazsinizda.. onca şeyi yanlış mı yorumladım dersiniz?!..
kendinizi kandirirsiniz, ” yok, yok sevmiyordur.” diye.
yavas yavas kabullendiginizde ise bir bunalim hali gorunmeye baslar. salak durumuna düştüm sanırsınız. fakat yoktur öyle bişey..
sevdiginiz kisinin birlikte oldugu kisiyi kiskanmaya baslarsiniz ister istemez.
keske ben olsaydim sevdigi.
keske ben tutsaydim elini,
benim omzumda uyusaydı,
ben gozlerinin icine bakip seni seviyorum diyebilseydim dersiniz kendi kendinize.
sonra, acaba birlikte oldugu kisi de benim kadar seviyor mudur sorulari takilir akla.
canininiz yanar. kalbiniz kanar. acitir icinizi bu durum.
belki ilerde beni sever diyerek bir umutla platonik olarak beklersiniz,
ya da ogrenildigi anda bitirirsiniz..
beyinde belki bitirebilirsiniz ama kalpte bitirmek o kadar kolay midir ki…
kalp sevdikten sonra beyin ne dese bostur…

Alıntıdır..